گاهـــــی اوقاتـــــــ دلتـــــــــــــــ از خودتــــــــــــــــــ مـــــی گیـــرد
کـــه پا به اجتمـــاعـــی گـــذاشتـــه ای
کـــه زبانتـــــ را نمـــی فهمنـــد و به دنیای تو مـــی خندنــد
دنیا هـــم به رویشان مـــی خنـــدد احساس پیـــری مـــی کنم امّــا
پیــرتــرین مــرد دنیــا دیــده هــم که باشــی
عصــایتــــــــــ معجــزه نمــی کنــد
دنیایم را در جیبــم مــی گـــذارم تا آن دنیــا آدرسش را
از خـــــــــدا بپــــرســـــم
شــــایــــد
بزرگـــــــــــــــــــ ترین اشتباه زنـــــــــدگـــــــــــی
به دنیا آمــــــدن بود نمـــــــی دانــــــــم ...
وقتـــی آن قــــدر غـــریبــــی که دنیــــای
هیـــچ کســــی به تو نمــــی آیــــــــــد ...

نظرات شما عزیزان: